ebdân


ebdân
(A.)
[ ناﺪﺑا ]
bedenler.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • EBDAN — f. Kavim, aşiret, kabile. * Şayeste, lâyık, münâsib, muvafık, uygun …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • BEDEN — (C.: Ebdân) Gövde, vücut, ten.* Vücudun kol, bacak ve baş gibi ayrıca kısımlarından başka diğer merkezi kısmı. * Ağacın dal ve budaktan başka olan kısmı, kütük. * Kale bedeni …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • İLM-İ BEDEN — (İlm ül ebdân) Hekimlik bilgisi, tabâbet …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük